VILLA MELISA 

Te me pare ’na bela veceta sentà a polsar su ’na banchéta,
el vént el te incornisa come ’n quadro,
l’ariéta fresca la te caréssa el fiànc.
Muri veci pieni de tante storie de ’na volta,
ma ’na volta l’era ’na volta e adès l’è adès.
’Na sala granda, quatro taolign co’ le careghe,
schene stracchè da vecie fadighe.
’N’ora tranquila sensa pensér, sà sema tutti de le stés paés:
ma se vergùni i vé da föra i è ben aceti a ogni ora.
La vita la scapa, la schena, i dolór,
ma i fa pù mal quei denter nel cör.
Quatro tiri a bocce, ’na briscola, en goto de vì.
L’è sà passà el dopomesdì.

Morale: Bever en goto en compagnia
l’è la pù bona medissina che ghe sia.

                                                                    Lorenzo Girardi